İçeriğe geç

Beklemek

Öncelerden  kırıldığımı sanırdım. Üzüldüm elbette bende derdim. Meğer bu kırgınlık denilen şey, akla dile sığıp anlatılacak birşey değilmiş. Buzun üzerinde yavaşça hissizlesmek gibi birşey. Seninle aramdaki mesafe attıkça anladım bunu. Nasıl oluyor bilmiyorum ama nefes aldığım havadan bile muhabbetin geliyor bana. Hissediyor musun sende beni? Seni özlediğimi? Sevdiğimi? İyi kötü tüm vakitlerinde yanında olmak isterdim. Senin kızgın halinde, yorgunluğunda, yetti artık dayanılcak gibi dediğin anlarda bile köşede usulca oturup seni izlemek isterdim. Güneşin batışına doğru artan halsizliğini almak, oh be diyip elimi tutarken ki gülüşünü görmek isterdim. Belki kendimi bu şekilde avutuyorum ama umut denen şeyden faydalanıyorum. Korkma, seninle alakası yok bu söylediğimin. Eğer dünya gözüyle seni görürsem bir daha, içten içe dizlerine başımı koyarak hıçkırıklarla ağladığımı bil. Gözyaşlarımı göremezsin ama içten içe duy sesimi. Beklemek kadar hiç birşey yormuyor insanı. Belkide Allah beni bununla terbiye edicektir, bilmiyorum. Şu an bildiğim tek şey, eğer sonunda sen varsan bu ağrılara razıyım. Şu vakit çabucak geçsin istiyorum. Ölüme koşarcasına hızlı hızlı geçsin gitsin. Elime senden daha güzel birşey geçmeyecek nasıl olsa…

 

The following two tabs change content below.

Ayşenur

Falanın filanı

Latest posts by Ayşenur (see all)

Bir Cevap Yazın

Scroll Up